ارائه کننده: فاطمه وحدانی فرحی

استاد راهنما: دکتر سامان حسینخانی

استاد راهنمای دوم: دکتر محمد جوان

استاد مشاور: دکتر حسین بهاروند

داور داخلی: دکتر رضا حسن ساجدی، دکتر صادق حسن‌نیا

داور خارجی: دکتر ابوالفضل گلستانی، دکتر سید جواد میرنجفی‌زاده

نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر فرنگیس عطایی

تاریخ: ۱۴۰۵/۰۴/۳۱

ساعت: 13-15

مکان : اتاق دفاع منفی 1 دانشکده علوم پایه

چکیده :  

 اینفلاموزوم NLRP3 در آسیب‌شناسی بیماری پارکینسون (PD) نقش دارد. در این بیماری التهاب سیستمی محیطی رخ داده و پروتئین‌های مرتبط، مانند NLRP3 و IL-1β در خون این افراد در مقایسه با افراد سالم افزایش می‌یابد. MPTP به عنوان یک سم، معمولا جهت القای علائم شبیه PD در نخستی‌سانان غیرانسانی به عنوان یک مدل معتبر در مطالعات ترجمه‌ای استفاده می‌شود. با توجه به ضرورت نظارت و تشخیص زودهنگام PD، سنجش مکمل‌سازی لوسیفراز قطعه‌ای (SLCA) برمبنای میانکنش دومین pyrin (PYD) در NLRP3 بر روی خون به جهت تمایز مدل PD میمون‌های رزوس در طول پیشرفتPD  القا شده با MPTP از حالت سالم توسعه یافت و با نمره بیماری نیز مطابقت داشت. وجود NLRP3 در سرم میمون با آنالیز MS تأیید شد. داده‌ها حاکی از این است که حضور NLRP3 و احتمالاً سایر پروتئین‌های حاوی PYD در سرم میمون می‌تواند بر فعالیت این SLCA اثر داشته و میزان فعالیت آن با پیشرفت PD افزایش یابد. این امر بدون آسیب کبدی، با بررسی فعالیت‌ ALT و AST سرمی، و بدون تفاوت معنادار در سطوح سرمی IL-1β در مدل‌های میمونی PD در مقایسه با گروه سالم نشان داده‌شد. چالش اصلی در این SLCA، برمبنای اتصال دومین‌های N و C لوسیفراز کرم شب‌تاب به NLRP3 PYD (به ترتیب N-PYD و C-PYD)، از دست دادن پایداری عملکردی در پی انجماد-ذوب ناشی از هومو-اولیگومرشدن دومین‌های PYD و تاخوردگی نادرست احتمالی است. برای مقابله با این وضعیت، از عوامل احیاکننده مانند 2-ME (2-مرکاپتواتانول) و DTT (دی‌تیوتریتول) جهت جلوگیری از اکسیداسیون پروتئین‌ها و از گلیسرول جهت پایداری کانفورماسیون طبیعی پروتئین استفاده‌شد. نتایج مطالعاتin vitroنشان داد که فعالیت SLCA از N-PYD و C-PYD در حضور گلیسرول 10٪ (v/v)  و 10 میلی‌مولار 2-ME پس از انجماد و ذوب حفظ شد. نتایج حاصل از شبیه‌سازی‌های دینامیک مولکولی (MDS) تائید کرد که افزودن این ترکیبات به N-PYD منجر به تقویت پیوند هیدروژنی و بهبود پایداری درون مولکولی و کاهش برهمکنش‌های هیدروژنی حلال با N-PYD می‌شود. این یافته‌ها اهمیت بهینه‌سازی پایداری را برای اعتباردهی به مطالعات میانکنش پروتئین‌ها مبتنی بر SLCA برجسته می‌کند. در نتیجه، این SLCA می‌تواند به عنوان روشی برای تشخیص التهاب در PD، از طریق بررسی حضور پروتئین‌های حاوی PYD در سرم، در مقایسه با وضعیت سالم به‌کار گرفته شود.