ارائه‌کننده: رضا یارمحمدی

استاد راهنما: دکتر محسن پارسا مقدم

استاد مشاور: دکتر علی‌رضا شیخی فینی

استاد ناظر داخلی: دکتر محمدکاظم شیخ‌الاسلامی

استاد ناظر خارجی: دکتر مهدی عباپور (دانشگاه تبریز)

تاریخ: ۱۴۰۵/۰۶/۱۱ 

ساعت: ۰۹:۰۰ 

مکان: اتاش شورا دانشکده برق و کامپیوتر

چکیده:

افزایش نفوذ منابع انرژی تجدیدپذیر و منابع پراکنده انرژی، ساختار سنتی سیستم‌های قدرت و بازارهای برق را دستخوش تغییر کرده و زمینه شکل‌گیری بازارهای انرژی محلی را فراهم آورده است. در این میان، بازارهای همتا‌ به ‌همتا، جوامع انرژی و بازارهای هیبرید به دلیل افزایش مشارکت بازیگران، ارتقای بهره‌وری اقتصادی و امکان مبادله مستقیم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند. با این حال، وجود عدم‌قطعیت ناشی از تولید منابع تجدیدپذیر، محدودیت‌های شبکه توزیع و چالش‌های مرتبط با عدالت در توزیع انرژی، بهره‌برداری مؤثر از این بازارها را با دشواری مواجه می‌سازد. ازاین‌رو، ارائه سازوکاری جامع که به‌صورت همزمان عدم‌قطعیت، شبکه قدرت، بهره‌وری اقتصادی و عدالت را در نظر بگیرد، ضروری است. در این پژوهش، یک سازوکار غیرمتمرکز برای بازار مشترک انرژی و ذخیره در ساختارهای مختلف بازار انرژی محلی شامل بازار همتا‌به‌همتا و بازار هیبرید ارائه شده است. در سازوکار پیشنهادی، عدم‌قطعیت تولید منابع تجدیدپذیر و ظرفیت خطوط شبکه با استفاده از مدل‌های احتمالاتی مناسب مدل‌سازی شده و به‌منظور مدیریت ریسک ناشی از این عدم‌قطعیت‌ها، رویکرد بهینه‌سازی با محدودیت شانس به کار گرفته شده است. همچنین، تسویه همزمان انرژی و ذخیره با درنظرگرفتن قیود فنی شبکه توزیع انجام می‌شود. برای حفظ حریم خصوصی، کاهش نیاز به تبادل اطلاعات و افزایش مقیاس‌پذیری، سازوکار تصمیم‌گیری غیرمتمرکز طراحی شده است که امکان تصمیم‌گیری مستقل بازیگران را فراهم می‌کند. افزون بر این، به‌منظور بهبود عدالت در بازار و جلوگیری از شکل‌گیری قدرت بازار، یک رویکرد تنظیم‌گری مبتنی بر شاخص‌های عدالت توسعه داده شده است. نتایج شبیه‌سازی بر روی شبکه‌های توزیع با ابعاد مختلف و افزایش بازیگران بازار نشان می‌دهد که سازوکار پیشنهادی ضمن رعایت قیود شبکه و مدیریت مؤثر عدم‌قطعیت، قادر به دستیابی به نتایجی نزدیک به رویکرد محدودیت شانس بوده و از مقیاس‌پذیری مناسبی برخوردار است. همچنین، اعمال رویکرد تنظیم‌گری موجب بهبود شاخص‌های عدالت و حفظ بهره‌وری اقتصادی بازار می‌شود. بنابراین، رویکرد تنظیم‌گری پیشنهادی می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مؤثر برای تبادلات عادلانه و پایدار در بازارهای انرژی محلی در حضور عدم‌قطعیت مورد استفاده قرار گیرد.