خط سرخ تاریخ؛ از ضربت رمضان ۴۰ تا ضربت رمضان ۰۴

امشب امام اول ما؛ امیر مؤمنان(علیه السلام) وقتی ضربه شمشیر زهرآگین ابن ملجم بر فرق مبارکش وارد شد، ناگهان ندا سر داد: "فزت و ربّ الکعبه"،"قسم به خدای کعبه که رستگار شدم"؛ یعنی خوشا به حال من که مزد یک عمر جهاد و مجاهده در راه خدا را گرفتم.

گویا مقدر این بود که مدال شهادت در ماه خدا، به دست اشقی الاشقیای زمان، باید بعد از قرن ها نصیب رهبر و امام شهید ما، سید علی خامنه ای(اعلی الله مقامه)، نیز می شد، که عمری را به جهاد و مجاهده در مسیر همان امام معصوم پیمود.

یقینا او نیز در لحظات به خاک و خون غلتیدن، همان کلام امام و مقتدای خود را به زبان آورد، که "فزت و رب الکعبه"

آری این همان خط سرخ تاریخ است که از هابیل آغاز شد، تا به ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری رسید و از آنجا تا کربلای ۶۱ حسینی ادامه یافت و همچنان تا رمضان ۱۴۰۴ به پیش آمده است.

آری این همان قطارِ مبارزه ی حق جویانِ طالب نور است که در برابر ظالمانِ ظلمت طلب، صف آرایی کرده و همچنان از پیچ و خم های تاریخ، به سمت ایستگاه پایانی اش به پیش می رود.

ایستگاهی که تحقق اراده الهی به حاکمیّت مستضعفین عالم است؛

"و نرید ان نمن علی الذین استضعف فی الارض و نجعلهم الائمه و نجعلهم الوارثین".

ایستگاهی که نهایت آن گسترش و فراگیری نور الهی است؛

" یریدون لیطفووا نور الله بافواههم والله متم نوره ولو کره الکافرون"

ایستگاهی که پایان آن حکومت بلامنازع دین الهی است؛

هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لو کره المشرکون"

و اینک نوبت ماست که باید سمت درست تاریخ را بشناسیم و در پیمودنش بکوشیم.

خداوندا! زمان فتنه های پیچ در پیچ و ظلمانی است.

بار الها! یاری مان فرما تا هم سمت درست تاریخی که تو ورق می زنی، درست بشناسیم و  هم درست بپیماییم.

خدایا! یاری مان فرما که ما به تو بسته ایم و از تو مدد می جوییم

پروردگارا! دست ما بگیر، که بی یاری تو هیچیم.

آمین یا رب العالمین!