• // - 12:14
  • -تعداد بازدید: 39
  • - تعداد بازدیدکننده: 39
  • زمان مطالعه : 2 دقیقه

جلسه دفاع رساله: زهرا درویش نیا، گروه زیست شناسی دریا

عنوان رساله: تحلیل نوسانات فصلی تنوع زیستی پاروپایان سطحیزی خلیج چابهار (دریای عمان)

ارائه کننده: زهرا درویش نیا
استاد راهنما: دکتر علیرضا ساری
استاد راهنمای دوم: دکتر گیلان عطاران فریمان
استاد مشاور: دکتر سیدجعفر سیف­ آبادی
استاد ناظر داخلی: دکتر محمدصادق علوی یگانه، دکتر بهروز زارعی دارکی
استاد ناظر خارجی: دکتر مهران لقمانی دوین، دکتر نسرین سخائی
نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر صابر خدابنده
تاریخ: ۱۴۰۳/۰۸/۱۹
ساعت: ۹
مکان: ساختمان علوم دریایی

چکیده:
در مطالعه حاضر تحلیل نوسانات فصلی تنوع زیستی پاروپایان سطحیزی خلیج چابهار (دریای عمان) مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه­ برداری از زئوپلانکتون­ ها، فیتوپلانکتون و پارامترهای محیطی دما، شوری، pH و TDS در پنج ایستگاه آب­ های سطحی خلیج چابهار در چهار نوبت پس مانسون، مانسون شمال شرقی (به ترتیب آذر و دی ماه ۱۴۰۰)، پیش مانسون و مانسون جنوب غربی (به ترتیب در خرداد و شهریور ۱۴۰۱) انجام شد. نمونه­ ­ برداری با استفاده از تور پلانکتون­ گیری استاندارد با چشمه ۱۰۰ میکرون در تاریکی شب و قبل از روشن شدن هوا انجام ­ شد. تجزیه و تحلیل‌های آماری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و PRIMER انجام شد. پاروپایان شناسایی شده در این تحقیق که شامل پنج راسته، ۲۲ خانواده، ۳۸ جنس و ۸۰ گونه بودند، در مجموع در طی یک سال ۶۶٪ از کل جمعیت زئوپلانکتون­ ها را به خود اختصاص دادند و ٪۳۴ باقی مانده متعلق به سایر گروه­ های پلانکتونی بود. به طور معنی­ داری آنالیز واریانس نشان داد که در پیش مانسون بیشترین میانگین فراوانی پاروپایان (ind. m-&sup3.21324± 393005) و پس مانسون کمترین (ind. m-&sup3.2339± 38792) ثبت شد؛ همچنین در طول یک سال، بیشترین فراوانی به ترتیب متعلق به راسته­ ­ های Cyclopoida و Calanoida و کمترین فراوانی متعلق به Monstrilloida بود. بیشترین میانگین فراوانی سالانه متعلق به جنس­ های Oithona (ind. m-&sup3.11089± 167382)، Temora (ind. m-&sup3.3691± 52250)، Paracalanus (ind. m-&sup3.2256± 40041)،   Acartia (ind. m-&sup3.3876± 34822)،   Euterpina (ind. m-&sup3.1542± 34313) و Oncea (ind. m-&sup3.2951± 34033) و کمترین به جنس Cymbasoma   (ind. m-&sup3.259± 794) تعلق داشت. بیشترین میانگین شاخص تنوع شانون-وینیر (H') در مانسون جنوب غربی (04/0± ۸۰/۲) و پس مانسون (06/0± ۶۵/۲)، شاخص غنای گونه­ ایمارگالف (D) در پس مانسون (11/0± ۲۳/۲) و مانسون جنوب غربی (08/0± ۰۹/۲) و همچنین شاخص یکنواختی پیلو (J) در مانسون جنوب غربی (01/0± ۹۰/۰) و پس مانسون (01/0± ۸۸/۰) محاسبه و به­ دست آمد.

  • گروه خبری : جلسه دفاع,گروه زیست‌شناسی دریا
  • کد خبر : 1576

تصاویر