ارائه کننده: مهرگان منصوری

استاد راهنما: دکتر پروین علیزاده

استاد ممتحن داخل: دکتر علی فرزین

استاد ممتحن خارج از دانشگاه: دکتر محمود اعظمی

نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر علی فرزین

تاریخ: 1404/11/29

ساعت: 11:00

مکان: دانشکده فنی و مهندسی، بلوک6، کلاس 217

چکیده:

آسیب‌های بافت غضروف به دلیل توان محدود خودترمیمی، از چالش‌های مهم مهندسی بافت محسوب می‌شوند و هیدروژل‌های تزریقی زیست‌سازگار در سال‌های اخیر به‌عنوان داربست‌های سه‌بعدی مورد توجه قرار گرفته‌اند. در این پژوهش، یک هیدروژل تزریقی مبتنی بر آلژینات اصلاح‌شده با ۱۰٪ وزنی پلی‌اتیلن‌ایمین و تقویت‌شده با ۱۰٪ وزنی شیشه زیست‌فعال  S58  حاوی ۴٪ وزنی استرانسیوم، با هدف ترمیم و بازسازی بافت غضروف سنتز و مشخصه‌یابی شد. برای ایجاد پیوندهای کووالانسی بین گروه‌های کربوکسیل و ایمین از سیستم EDC[1]/NHS[2] استفاده گردید. بررسی‌های انجام شده در خصوص سنتز شیشه اثباتی بر ایجاد ترکیب صحیح آن می‌باشد، همچنین تشکیل کامل بلورهای گل کلمی هیدروکسی آپاتیت با نسبت 51/1 برابر کلسیم به فسفر حاکی از فعالیت زیستی آن می‌باشد. افزودن شیشه زیست فعال به ترکیب موجب بهبود خواص مکانیکی شد به طوری که استحکام فشاری نمونه هیدروژل فاقد جز شیشه پس از افزودن 10 درصد وزنی شیشه از MPa 0125/0 ± 14/0 به 044/0 ± 58/0 افزایش یافت. از طرفی به دلیل حضور ذرات پودر شیشه زمان ژل شدن ترکیب با افزودن شیشه کاهش چشم‌گیری داشت که ناشی از ایجاد اتصالات یونی به دلیل وجود یون‌های دو ظرفیتی در ترکیب شیشه داشت. همچنین با افزودن ذرات شیشه ابعاد تخلخل‌های نمونه پلیمری از µm ۹٫۲۵ ± ۱۴٫۶۱ به µm ۹٫۳۶±۴٫۶۰  کاهش یافت که بیانگر فشردگی ساختار نمونه‌ی دارای ذرات شیشه ‌می‌باشد. در بررسی‌های رئولوژیکی نمونه حاوی مقدار بهینه شیشه زیست فعال، با افزایش فرکانس ابتدا کاهش و سپس افزایش ویسکوزیته کمپلکس مشاهده می‌شود که بیانگر رفتاررقیق شوندگی برشی[3]  است که این رفتار به خوبی در شکل پذیری و تزریق این ترکیب به کمک سرنگ قابل مشاهده است. نتایج تست MTT ماهیت غیرسمی نمونه Alg/10wt% PEI/10wt% BG  تا 5 روز را به خوبی نشان داد اگرچه نمونه فاقد شیشه با اختلاف مقدار زنده مانی کمتری داشت ولی با توجه به سمیت ذاتی پلیمر PEI این مورد قابل پیش بینی بود. چسبندگی سلول‌های مزانشیمی مشتق از چربی در محیط شبیه سازی غضروفی بر روی نمونه Alg/10wt% PEI/10wt% BG به خوبی قابل مشاهده بوده و تمایز کندروژنیک این رده سلولی با رنگ آمیزی آلیشین بلو[4] پس از گذشت 21 روز کاملا مشهود بود.