این جلسه در دو بخش با حضور اساتید و دانشجویان دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها در روز دوشنبه تاریخ 8 تیر ۱۴۰۵ در محل تالار خرد دانشکده برگزار شد.

در ابتدای جلسه دکتر حسین زاده معاون پژوهشی دانشکده با خوشامدگویی به حضار ضمن ابراز خرسندی از تازه شدن دیدار با دانشجویان و استادان، ایام عزاداری سید و سالار شهیدان، اباعبد الله الحسین(ع) را به حضار تسلیت گفت. سپس در بخش اول جلسه از دکتر اقدسی، دکتر ذگردی و دکتر منتظر برای سخنرانی در نشست علمی با عنوان «جایگاه هوش مصنوعی و نقش آن در فعالیت‌های علمی و پژوهشی» دعوت به عمل آمد.

در ابتدای نشست علمی دکتر اقدسی، به عنوان نخستین سخنران، با بیان اینکه «بدون شناخت هدف، بهترین تصمیم هم ممکن نیست»، به تبیین سلسله‌ مراتب آگاهی‌های انسان پرداخت. وی توضیح داد که کسب آگاهی‌ با داده‌ها در پایه هرم آغاز می‌شود، سپس به اطلاعات تبدیل می‌شود و مجموعه این اطلاعات به دانش تبدیل خواهد شد. چگونگی استفاده از این دانش‌ها، تعیین مسیرها و رسیدن به هدف مورد نظر می‌تواند حاصل خرد یا قوه عاقله باشد.

دکتر اقدسی تصریح کرد که هوش مصنوعی زیرکانه تلاش می‌کند پیشنهادهایی در قلمرو خرد ارائه دهد، اما جولانگاه هوش مصنوعی را پژوهشگر تعیین می‌کند. به گفته وی، تعریف مسئله، تشخیص هدف، داوری‌های علمی و اخذ تصمیم نهایی بر عهده پژوهشگر است و او نباید به هوش مصنوعی اجازه ورود به این حوزه را بدهد.

وی در پایان تأکید کرد: هدف این نشست نقد هوش مصنوعی نیست، بلکه بررسی رفتار پژوهشگر با آن است. ارزش اصلی پژوهشگر در این عصر تولید متن نیست، بلکه تشخیص مسئله، تعیین هدف، قضاوت علمی و تصمیم‌گیری خردمندانه است. 

دکتر ذگردی، سخنران دوم، به چگونگی شکل‌گیری هوش مصنوعی، سرعت پیشرفت آن و چگونگی ادامه مسیر با آن پرداخت. وی با تبیین جایگاه دانشگاه و جوامع علمی تأکید کرد که رسالت دانشگاه مبارزه با هوش مصنوعی و مقاومت در برابر آن نیست، بلکه آموزش چگونگی استفاده از آن به عنوان یک ابزار علمی برای رسیدن به هدف نهایی است. دکتر ذگردی خاطرنشان ساخت: تا وقتی به هوش مصنوعی به دید یک ابزار برای کمک به پژوهشگر نگاه شود، هیچ ایرادی ندارد؛ اما اگر بخواهد برای پژوهشگر تعیین هدف و تصمیم‌گیری کند، می‌تواند به ابزاری مضر بلکه مرگبار برای علم و جایگاه آن تبدیل شود.

 دکتر منتظر، سخنران پایانی، با تأکید بر اینکه «هوش مصنوعی یک فناوری در خدمت انسان است، نه انسان در خدمت هوش مصنوعی»، به بیان دیدگاه‌های خود پرداخت. وی با اشاره به مقاومت‌هایی که حدود ۶۰ سال پیش در برابر ورود ماشین‌حساب به جوامع بشری وجود داشت، گفت که امروز نیز مقاومت‌هایی مشابه در برابر هوش مصنوعی دیده می‌شود.

دکتر منتظر در ادامه اظهار داشت: در عصر سیطره بلامنازع فناوری بر زندگی انسان، هنرمندی جامعه دانشگاهی و علمی را می‌توان نوع مواجهه و استفاده از فناوری دانست. وی همچنین نکات مهمی را که پژوهشگر باید در استفاده از هوش مصنوعی مد نظر قرار دهد، به این شرح برشمردند: ۱. اهتمام به پیوستگی انجام کار، توانایی توضیح و فهم مسئله۲. ترغیب افراد به استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی بومی و دانشگاهی که هوش مصنوعی به آنها دسترسی ندارد۳. توجه به تعدد اشتباهات نگارشی در متون ساخته شده با استفاده از هوش مصنوعیدکتر منتظر در پایان با تأکید بر اینکه «جایی که نیاز به قوه عاقله و استفاده از خرد انسانی است، هوش مصنوعی نمی‌تواند کمک‌کننده باشد و ممکن است پژوهشگر را به اشتباه بیندازد»، به سخنان خود پایان داد.

 پس از پایان سخنرانی‌ها، اعضای نشست و حضار به طرح پرسش‌هایی در این حوزه پرداختند که با پاسخ‌های سخنرانان همراه شد.

در بخش دوم جلسه و بعد از برگزاری نشست علمی، دکتر استادی رئیس دانشکده بر روند به موقع انجام رساله، تحویل سروقت گزارش‌های سمینار و نحوه تعامل دانشجویان با استادان تأکید کرد. وی یادآور شد، حضور فعال و مستمر دانشجویان در محیط دانشگاه می‌تواند، علاوه بر تسهیل در انجام امور پژوهشی، در امور آموزشی دانشکده نیز با استادان راهنما تعامل داشته باشند تا اگر در آینده بخواهند در بدنه دانشگاهی مشغول فعالیت شده و و در زمره اعضای هیأت علمی در امر تدریس موفق شوند در این فضا بتوانند کسب تجربه نمایند.

 در ادامه این بخش از جلسه وضعیت تحصیلی پیشرفت پژوهشی رساله دانشجویان دکتری دعوت شده مورد بحث و بررسی قرار گرفت و دانشجویان و استادان راهنمای آنها از آخرین وضعیت پژوهشی، چالش‌های موجود بر سر راه پژوهش و نحوه برنامه‌ریزی برای اتمام دوره دکتری دانشجویان گزارشی ارائه دادند.