وی با اشاره به شرایط موجود کشور گفت: هیچ راه حلی برای رفع مسائل کشور جز استفاده از علم نیست و در این راه پژوهش حرف اول را می زند. در شرایط موجود نباید عرصه را خالی کرد و نا امید شد. آموزش عالی یکی از موفق ترین حوزه ها در چند دهه اخیر بوده است. اما فضای حاکم بر پژوهش کشور باید فضای حل مسائل جامعه باشد.

دکتر جوان افزود:  مسائلی که باید در دانشگاه حل کنیم یا مسائل و مشکلات روز و اورژانسی است یا حل مشکلات آینده. بخشی از تحقیق باید به حل مسائل آینده اختصاص داده شود. پژوهشگر تیزبین مشکلاتی که در آینده ایجاد می شود را رصد می کند. اگر این را بپذیریم، باید طرحی نو داشته باشیم و به اصلاح سیاست ها مانند پذیرش دانشجو  بپردازیم.

وی اضافه کرد:  باید اکوسیستم دانشگاه به اکوسیستمی تبدیل شود که عضو هیأت علمی ببیند چه مسئله‌ ای را می خواهد حل کند و برنامه برای حل مشکلی از مشکلات کشور داشته باشد. یکی از شاخص های پژوهش خوب  این است که کسی برای آن پول بپردازد و بخش خصوصی از آن استقبال کند. جذب گرنت از صنعت یکی از شاخص هایی است که کاربردی بودن یک پژوهش دانشگاهی را نشان می دهد.

دکتر جوان اظهار داشت: یک بخش دیگر از پژوهش باید نیاز آینده را تامین کند. در این زمینه دولت مسئول سیاست گذاری است که برای فناوری هایی که باید در آینده داشته باشیم، پول خرج کند تا عقب نیفتیم.

وی در پایان ضمن معرفی مدیریت های زیرمجموعه خود، تسهیلات تخصیص یافته به اعضای هیأت علمی جدیدالاستخدام را تشریح کرد.

در ادامه گردهمایی اعضای هیأت علمی نو ورود دکتر خلیل پروینی معاون دانشجویی و فرهنگی-اجتماعی دانشگاه به تعریف واژه فرهنگ پرداخت و گفت: واژه فرهنگ یک کلمه اصیل ایرانی متشکل از «فر» به معنی شکوه و «هنگ» به معنی هنجار است. فرهنگ یعنی شکوه هنجار یا رفتار. محققان معتقدند گسترده تر از واژه فرهنگ وجود ندارد که برای هر طیفی از مردم به کار گرفته می شود. فرهنگ وقتی معنا پیدا می کند که با دانایی توأم شود. دانایی هم  به معنای دانش، خرد و راستی است. بر این اساس از استاد دانشگاه انتظار  می رود که رفتاری مناسب این تعریف داشته باشد و دانشجو او را الگوی خود قرار دهد. در این جامعه متکثر و متنوع، استادان هنوز مرجعیت خود را حفظ کرده اند.

وی افزود:  معاونت فرهنگی دانشگاه از هر ایده ای از سوی استادان که به تغییر سبک زندگی دانشگاهی و بوم زیست فرهنگی-اجتماعی بی انجامد، حمایت می کند.

دکتر پروینی با اعلام خبر تعیین استاد نمونه فرهنگی در کنار استاد نمونه آموزش و پژوهشی گفت: اساتیدی که با دانشجویان خود همراهی‌ و همکاری می کنند در قالب برنامه های مختلف از آن ها حمایت می کنیم. استاد باید فراتر از تدریس و جایگاهی که دارد، در اجتماعی که زندگی می کند، نقش آفرینی داشته باشد. حضور در  فعالیت های فرهنگی باید خودجوش باشد و از روی اعتقاد و باور درونی انجام شود. حضور در اجتماعات مختلف مفید است اما نباید به گونه ای باشد که فقط برای دریافت امتیازات فرهنگی در برخی فعالیت ها شرکت کنیم.

در بخش دیگری از این گردهمایی دبیر هم اندیشی اساتید دانشگاه تربیت مدرس به سخنرانی پرداخت. دکتر امین میرزا بروجردیان وظیفه استاد دانشگاه را نه صرفا انتقال دانش در یک حوزه تخصصی بلکه نقش آفرینی در تربیت نسل آینده تعریف کرد و گفت دانشگاه ها زمانی ماندگار شدند که استادان آنها صرفا مدرس نبودند بلکه الگو و اثرگذار در جامعه بودند.

وی افزود: دانشگاه های مطرح جهان پیش از آنکه برای تجهیزات و امکانات خود شناخته شده باشند به دلیل شخصیت های نامدار و برجسته داخل آن دانشگاه و برون دادهای اثرگذار آن، صاحب ارزش و اعتبار می شوند.

دکتر بروجردیان گفت: استاد چه بخواهد چه نخواهد در تربیت و الگوبرداری دانشجو مؤثر خواهد بود. برای اینکه با دانشجو ارتباط خوبی برقرار کنیم باید فضای ذهنی او را بشناسیم. در شرایط کنونی با وجود مسائل و مشکلات اقتصادی و اجتماعی و کمرنگ شدن امید به آینده، استاد نمی تواند فقط مباحث علمی را در کلاس مطرح کند و به دیگر مسائل بی توجه باشد. عملکرد و روحیه اساتید در تغییر نگرش دانشجویان اثرگذار است.

وی اضافه کرد: در تعاریف بین المللی در حوزه سلامت روان، انسان  سالم شخصی است که  ۴ نوع رابطه شامل رابطه با خدا که نشانه آن داشتن اهداف متعالی است،  رابطه با خود که نشانه آن داشتن عزت نفس است، رابطه با مردم که نشانه آن داشتن تعامل و اعتماد دیگران است و رابطه با محیط زیست که نشانه آن داشتن روح زندگی، احساست و نشاط و پویایی است، را حفظ کند.

دبیر هم اندیشی اساتید در پایان اظهار داشت: دفتر هم اندیشی اساتید و نخبگان دانشگاهی در هر دانشکده یک دبیر دارد و به دنبال ایجاد بستری برای قرار گرفتن اساتید در کنار یکدیگر به منظور ارائه تعریفی از مسائل و مشکلات کشور و همچنین یافتن راه حل مشکلات است. در این فضای هم اندیشی ابتدا باید مهارت های گفتگو، نقد کردن و شنیدن نظرات مخالف را یاد بگیریم و سپس با همدلی برای حل مسائل جامعه قدم برداریم.