کنشگران صحنه تاریخ (۱۰)

اَینَ تَذهبون ایها المُترفون؟!

دست کم بعضی از این حاکمان،خود دقیقا در سمتِ فاسدین و فاجرین تاریخ صف آرایی کرده اند.

اینان فقط به دنیا و متاع قلیل آن می اندیشند و بس. سر خوش از خودکامگی ها و فرو رفته در گرداب عشرت طلبی های خویش اند. مطامع و مواهب بسیارشان آنان را مستِ لایعقل کرده است.

از بوی دلارهای نفتی شامّه ی حق پوی آنان فاسد، پای وجدانشان فلج و دست فطرتشان شَل شده است.

پس این جماعت سرمست را، نه اثری از وجدان است، نه خبری از فطرت و نه رمقی برای دیدن حقیقت.

آرام بخشِ روانِ پریشانشان، تنها نغمه های شِق شِق دلارهای شقّ و رقّ روانه به صندوق های زراندودشان است!

هیچ چیز جز هوی و هوس و خوشگذرانی در کاخ های سرخ و سفید و سر فرو بردن در سفره های رنگین، برای این جماعتِ لایفهم مفهوم ندارد.

و اینگونه است که نسبت به آیات قرآنی"یومن ببعض و یکفر ببعض" شده اند.

فسق و فجورشان، گوش هایشان را کر و چشمانشان را کور کرده است. قلب هاشان مُهر خورده و قوه ادراکشان ترک برداشته است.

چون اینگونه اند، از حقیقت تهی اند، و چون از حقیقت تهی اند، با ملت های خود بیگانه اند. رابطه ی عمیق و قلبی بدرودشان گفته است. نه اینان به فکر مردمانند و نه مردمان نگران ایشان.

از این رو خوب می دانند که  روزهای سختشان را جز تنهایی و بی کسی همدمی نیست.

و این همان نکته ی کلیدی است که در بخش مباحث مرتبط با کنشگران اصلی صحنه تاریخ،به یاری خدای تعالی، به آن خواهیم پرداخت.

پس سزاست بر سرشان بانک بر آورد که:

"افلاتتدبرون ایها الاُمَراء ، ام فی قلوب اَقفالها"؟!

"این تذهبون ایها المترفون"؟!

و اما از این روست که همه...

  ادامه دارد            

✍️ علی فلاح رفیع             مرکز مطالعات فرهنگ و اندیشه دینی                   ۱۵ فروردین ۱۴۰۵